عنوان يكى از انبياى الهى در معرض گرفتاريها و مصيبتها قرار گرفت تا مقام صبر و شكر او آشكار و بر همگان معلوم شود . امام باقر ( ع ) در اين زمينه فرمود : ايوب هفت سال بدون آنكه گناهى از وى سر بزند ، دچار بلا گرديد . پيامبران الهى گناه نمىكنند ؛ زيرا معصوم و پاكند و مرتكب گناه صغيره و كبيره نمىشوند . « 1 » و نيز فرمود : ايوب در هيچ يك از بلاهايى كه بدان گرفتار شد ، بدنش بدبو و متعفن نگرديد و قيافه‌اش زشت نشد و خون و چركى از بدنش خارج نگرديد و مورد تنفّر مردم قرار نگرفت . . . و اينكه مردم از او كناره گرفتند ، به خاطر فقر و ناتوانى او بود ؛ چرا كه مردم از مقام و موقعيت معنوى او در پيشگاه الهى آگاه نبودند . « 2 » از ديدگاه شيعه ، پيامبران الهى از بيماريهايى كه موجب تنفر و انزجار مردم از آنان شود ، پاك مىباشند . « 3 » ابتلاى حضرت ايوب به گرفتاريها و مصيبتهاى گوناگون به دليل سابقهء گناه يا كوتاهى در انجام وظايف نبود - چنان‌كه برخى از مفسران اهل سنت پنداشته‌اند - بلكه علاوه بر آزمودن آن حضرت و بالا رفتن مقام او ، هشدارى به مردم بود كه سلامت و بيمارى ، فقر و غنا ، عزّت و ذلّت و . . . همگى به دست خداست و انسان از خود استقلالى ندارد . قرآن كريم دربارهء رفع ابتلا از ايوب ( ع ) مىفرمايد : وَأَيُّوبَ إِذْ نَادَى رَبَّهُ أَنِّي مَسَّنِيَ الضُّرُّ وَأَنتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ فَاسْتَجَبْنَا لَهُ فَكَشَفْنَا مَا بِهِ مِن ضُرٍّ وَآتَيْنَاهُ أَهْلَهُ وَمِثْلَهُم مَّعَهُمْ رَحْمَةً مِنْ عِندِنَا وَذِكْرَى لِلْعَابِدِينَ . ( انبياء : 83 - 84 ) و [ به ياد آور ] ايوب را هنگامى كه پروردگارش را ندا داد كه : پروردگارا ! بدحالى و مشكلات به من روى آورده و تو مهربانترين مهربانانى . ما دعاى او را مستجاب كرديم و درد و ناراحتىاش را بر طرف ساختيم و به لطف و كرم خود اهل و فرزندانش را با عده‌اى همانند آنان به او عطا كرديم تا عبادت كنندگان متوجه احسان ما شوند .

--> ( 1 ) . بحارالانوار ، ج 12 ، ص 348 . ( 2 ) . همان مدرك . ( 3 ) . كشف المراد فى شرح تجريد الاعتقاد ، ص 349 ، دفتر انتشارات اسلامى .